Vrouw en Eend

Net als wanneer je een poosje niet hebt gesport, niet bent wezen stappen, of je huis niet hebt opgeruimd, heb ik altijd weer even tijd nodig om op gang te komen als ik een tijdje niks aan de eend heb gedaan.
Maar er komt altijd een moment waarop je denkt: en nú ga ik aan de slag!

Dit weekend was dat moment aangebroken. Vier dagen vrij, waarvan 3 met schitterend weer.

tuffen en vliegen
De eerste dag was natuurlijk bestemd voor de vrijmarkt in Amsterdam. De tweede ging voorbij al tuffend op de Yamaha TW, om na een beetje spelen in het zand van ‘de kuil’, op het strand van IJmuiden te gaan vliegeren met de oefen-kite van A.

pekel en hars
De derde dag was nog steeds te mooi om binnen in een loods dingen aan auto’s te gaan doen. Ook vriend P. die kwam aanwaaien uit Belgie omdat hij op Citromobile stond, kon me niet overtuigen van de noodzaak rond te dwalen in de Veemarkthallen. Lekker naar buiten dus: tijd om de NCB van alle winterpekelresten en druppendebomenhars te ontdoen. Poetsen dus…

Wat een k-klus! Een paar gerimpelde oma-handen rijker en een duimnagel armer, hield ik er opeens weer een echte glimeend aan over.

boren en boenen

Op dag vier was het eindelijk het druilerige, grijze weer dat ideaal is voor een beetje knutselen in de loods. De Dyane stond nog steeds geduldig te wachten op beter tijden. Eén van de wat grotere dingen die er aan moet gebeuren is vervangen van het dwarsbalkje in het chassis, meteen achter de versnellingsbak.

Het vermoeden is dat de Dyane ooit een tik van voren gehad heeft, waardoor de motor en bak naar achter geschoven zijn. De hele klap is opgevangen door het dwarbalkje, de rest van het chassis is helemaal mooi en recht.

Vriend T. zaagde voor mij uit zijn oude chassis precies dat balkje. Terwijl ik het originele balkje uit de Dyane sloopte en de vooras en draagarmen ontdeed van zeker 2 kilo aangekoekt vet en aarde, boorde A. met chirugische precisie de lasjes van het donor-stuk uit.

Conclusie: dit gaat straks mooi passen

Trackback URI | Comments RSS