mijn eerste fusee
September 22nd, 2008 by f.
Onregelmatig wegdek berijden met de NCB was een rumoerige aangelegenheid geworden. Met de opmerking van de eerste APK-keurmees over de speling op de rechterfusee in mijn achterhoofd, dacht ik: laat ik eens kijken of het beter wordt als ik die fusee vervang.
Tot nu toe had ik het altijd angstvallig vermeden ook maar over een fuseewissel na te denken. De gruwelverhalen van medesleutelaars over eindeloze rampartijen op vastzittende fuseepennen stonden mij iets te levendig voor de geest. Ook het feit dat bijna geen eendengarage, behalve de Eendenwacht, graag fuseewissels doet, deed mij vermoeden dat een fusee van een 2cv vervangen nogal een k*tklus zou zijn.
Maar goed, eens moet de eerste keer zijn. En het zou mooi weer worden.
Dus ik toog naar het Eeindeei in Rotterdam. Van tevoren had ik mij ervan vergewist dat er voldoende onderdelen aanwezig waren. En ook de eventueel benodigde spierkracht-backup in de vorm van R. was zekergesteld.
En het was inderdaad goed te doen. Het zonnetjes scheen en de klus was -met broodnodige en zeergewaardeerde hulp van H. en R.- in 2 uurtjes geklaard. Het feit dat P. zo vriendelijk geweest was de fuseepen al een dagje eerder tussen de cornetto’s in het vriesvak van de bar te leggen, was daarbi j zeker ook een voordeel. Dat de vulringen en afdekdopjes niet tussen de cornetto’s te vinden waren, leverde even een klein beetje stress op, maar gelukkig was dit snel opgelost met een ander setje.
En het biertje en de macaroni daarna buiten aan de lange tafel Ei-terrein, smaakten er om zo beter om.
(Duidelijke uitleg hoe je een fuseepen vervangt kun je trouwens hier lezen. De brander was voor de NCB gelukkig niet nodig.)
