Feed on
Posts
Comments

het halve werk

opgeruimd Mijn plan om aan de Dyane te klussen kwam niet echt van de grond. Niet alleen omdat ik later dan gepland in de loods was. Maar ook omdat broer G. zijn DS spullen kwam ophalen en het half gereviseerde AM2 blokje voor de Dyane kwam terugbrengen.

Het vertrek van de DS-meuk, inclusief 4 illegale winterbanden met spikes, ruimde lekker op. Zo lekker, dat ik die positieve trend maar doorgezet heb en een middag lang bezig was met spullen uitzoeken, beter opbergen en reorganiseren.

Het resultaat? Een goed begin: de Dyane is weer bereikbaar! Ik kan weer aan de auto werken zonder eerst een half uur spullen te moeten verschuiven voor ik kan beginnen. En da’s natuurlijk al het halve werk. Nu die andere helft nog…

Ik rij in/op

thuis met open dakje Zo, de vloot en exen zijn weer bijgewerkt. In een jaar tijd kan er veel veranderen in Vrouw en Eends wagenpark, zo blijkt.

het ultieme afvalrecept

afgevallenEen middagje in de loods: schrappen schrappen schrappen aan de draagarmen, vooras en het chassis. Flink komborstelen, drek en pek wegsteken met een scherp plamuurmes.
Het resultaat? Ik denk dat de Dyane minstens 3 kilo lichter is. En dat na slechts één middagje stevige workout: dat is nog een snel afvallen!

De dyane ziet er meteen een stuk aantrekkelijker uit, nu de meeste viezigheid is verdwenen. Van mijzelf kon je dat dan juist weer niet zeggen aan het eind van de middag…

wielrennersarmpjes

chassis balkje zit erin Het was weer supermooi weer. Bijna te mooi om binnen in een loods balkjes in een chassis te gaan lassen. Eigenlijk was het een beter idee om lekker buiten te gaan zitten kijken hoe J en Q de roest van hun nieuwste aanwinst aan het poetsen waren. En, om en passant bruine armen te kweken.

Maar hé: ook binnen word je bruin! Na een middagje -arbo technisch onverantwoord- in t-shirt met korte mouwen lassen, zag ik ’s avonds onder de douche dat ik een echte wielrenners tan had gekregen. De mouwen van mijn t-shirt waren wit en mijn armen toch enigzins kreeftig van kleur. Ai! Van al ‘t UV licht. Volgende keer de zonnebrand dus maar mee (of toch lange mouwen…).

Het balkje zit er overigens wonderschoon in, al zeg ik ‘t zelf.

vier dagen

dwarsbalkje verwijderd

Net als wanneer je een poosje niet hebt gesport, niet bent wezen stappen, of je huis niet hebt opgeruimd, heb ik altijd weer even tijd nodig om op gang te komen als ik een tijdje niks aan de eend heb gedaan.
Maar er komt altijd een moment waarop je denkt: en nú ga ik aan de slag!

Dit weekend was dat moment aangebroken. Vier dagen vrij, waarvan 3 met schitterend weer.
Continue Reading »

nerdnieuws

NCB_mini Eindelijk! Het systeem waarmee ik Vrouw en Eend maak is weer helemaal bijgewerkt. Vandaag heb ik de laaste versie van de software geïnistalleerd.

Hoop dat alles goed werkt. Als niet, geef ff een seintje alsjeblieft.

cultuurshock

huis ten bosch De gedeelde geschiedenis van Nederland en Japan gaat al ruim 400 jaar terug. Zo waren de Nederlanders bijvoorbeeld jarenlang het enige volk dat internationale handelsbetrekkingen met Japan mochten onderhouden. De Shogun hield namelijk niet van al die christelijke invloeden in zijn land. Continue Reading »

Japan jippiahee

kawasaki estrella2500 km linksrijdend met de motor door Japan zitten er heelhuids op. Nu nog even chillen in hip Osaka en dan weer op naar Amsterdam.

Fotos en postjes over mooie, maffe en gave dingen binnenkort hier.

60e verjaardag

Operatie Nachtvlucht: voor de startNieuwsflits: Vandaag is de Eend precies 60 jaar oud.

Terug naar 7 oktober 1948: Citroën lanceert de 2CV. De auto zou geschikt blijken om post, hippies en James Bond te vervoeren… (lees meer)

mijn eerste fusee

fusee Onregelmatig wegdek berijden met de NCB was een rumoerige aangelegenheid geworden. Met de opmerking van de eerste APK-keurmees over de speling op de rechterfusee in mijn achterhoofd, dacht ik: laat ik eens kijken of het beter wordt als ik die fusee vervang.

Tot nu toe had ik het altijd angstvallig vermeden ook maar over een fuseewissel na te denken. De gruwelverhalen van medesleutelaars over eindeloze rampartijen op vastzittende fuseepennen stonden mij iets te levendig voor de geest. Ook het feit dat bijna geen eendengarage, behalve de Eendenwacht, graag fuseewissels doet, deed mij vermoeden dat een fusee van een 2cv vervangen nogal een k*tklus zou zijn.

Maar goed, eens moet de eerste keer zijn. En het zou mooi weer worden.

Continue Reading »

Next »